FDDK-activiteiten - Urbaan of oude troep?

Wat bezielt menig (amateur)fotograaf? Waarom trekt oude meuk ‘ze’ zo sterk naar desolate fabrieksterreinen en krakkemikkige gebouwen? Waar ‘levensgevaarlijke’ chemicaliën vloeren en grond vervuilen? Is het de hang naar de nostalgische goeie ouwe tijd? Om de laatste rudimenten van een heftig verleden vast te leggen? Of is het gewoon de kwajongen of stoere griet, die op latere leeftijd alsnog naar boven komt. Meestal ja, zijn het de mannen die de bouwvallen bezoeken, maar ook binnen de FDDK schuilen een paar fanatiekelingen onder het vrouwvolk, die er graag op uit trekken.

Oude fabrieken, leegstaande kloosters, vervallen kasteeltjes, dat alles vooral in het in het Belgische, worden regelmatig bezocht. Meestal op goed geluk sluipen fotografen er binnen en maken er mooie platen opnames. Mooie, fraaie, interessante documentaire foto’s van een definitief voorbije glorie. Van sporen van menselijke welvaart, van noeste arbeid, van ellende en vooral de verwaarloosde toestand daarvan. En al zit je ‘met zijn allen’ op dezelfde locatie, al loopt iedereen ongeveer dezelfde route, toch zien we er steeds geheel verschillende fotoverhalen uit voort komen.

Je neemt er foto’s mee vandaan en laat slechts voetstappen achter. Telkens opnieuw. Haast altijd een genoeglijke trip, lekker spannend (je bent er écht niet als speciale gast uitgenodigd) en met vaak erg verrassende resultaten.

De jongste trip was naar het Antwerpse havengebied, met de vele ‘vrij‘ toegankelijke loodsen en bedrijven. Zelfs bij nog altijd in gebruik zijnde bedrijven staan poorten wagenwijd open. En ach, die ene stoffige en verbleekte sticker met iets van ‘onbevoegden’ valt niet meer op.